Masaż klasyczny

Woman having leg injury

Masaż klasyczny to podstawowa forma masażu. Inaczej określić ją można jako masaż rehabilitacyjny. Masaż klasyczny polega na ocenie tkanek i struktur ciała oraz ewentualnej diagnozie ich patologii. Odpowiednie wykorzystywanie technik pozwala na poprawę nie tylko w obszarze dotkniętym dysfunkcją, ale również ma wpływ na ogólny stan zdrowia. Masaż klasyczny jest również dobrym narzędziem kosmetycznym – zmniejsza widoczność blizn, rozstępów oraz poprawia ogólną kondycję skóry.

W związku z powyższym, oczywistym staje się, że masaż jest potężnym narzędziem diagnostycznym oraz leczniczym. Fakt ten zauważono już 3000 lat p.n.e. w kolebce masażu, którą są Chiny. Pierwsze wzmianki o wykorzystaniu masażu jako środka leczniczego umieszczone zostały w dziele Kung-Fu. Na przestrzeni lat masaż jako formę leczenia wykorzystywali starożytni Egipcjanie, Hindusi czy Rzymianie. Naukowo nad masażem pochyły się największe umysły świata – wzmianki o zaleceniach dla masażu w konkretnych chorobach znaleźć można w dziełach Hipokratesa, Celsusa i Galena. Juliusz Cezar leczył rwę kulszową odpowiednimi technikami masażu. Pierwsze szkoły masażu utworzone zostały w 100 roku n.e. a ich nowoczesne odpowiedniki trwają po dziś dzień – w Polsce ideę kultywują i przekazują Akademie Wychowania Fizycznego.

Tak wspaniały środek leczniczy musi i posiada szeroki wachlarz wskazań. Dobre efekty terapeutyczne z zastosowaniem masażu uzyskuje się w otyłości, przy zapobieganiu odleżynom czy w zaburzeniach układu krążenia, oddychania, chorobach skóry czy nerwów. U dzieci ze świetnym rezultatem wykorzystać go można w terapii krzywicy czy hipotonii mięśniowej. Okazuje się również, że masaż swoje zastosowanie ma w nerwicach typu psychogennego. Szczegółowiej masaż można z powodzeniem stosować w:

  • Układ krążenia
  1. przewlekła niewydolność krążenia obwodowego
  2. obniżone ciśnienie krwi
  • Układ oddechowy
  1. rozedma
  2. niedodma
  3. nieżyt oskrzeli
  4. astma osrzelowa (między napadami)
  5. stany po zabiegach
  • Układ nerwowy
  1. zapalenia nerwów
  2. nerwobóle
  3. zespół wypadnięcia krążka międzykręgowego
  • Aparat ruchu, mięśnie
  1. zaniki mięśniowe
  2. mała masa mięśniowa
  3. zmiażdżenia
  4. zerwania włókien mięśniowych
  5. stłuczenia
  6. stany zapalne
  7. skręcenia
  8. zwichnięcia
  9. zmiany przeciążeniowe
  10. choroby kości
  11. choroby stawów z przykurczami
  12. stany po złamaniach
  13. stany pooperacyjne narządu ruchu
  • Skóra
  1. zburzenia odżwycze
  2. choroby naczyń limfatycznych
  3. odmrożenia
  4. blizny
  5. rozstępy
  • Choroby reumatyczne – duża ich część.

W masażu klasycznym rozróżnia się kilka technik o specyficznym działaniu. Ponieważ masaż klasyczny jest podstawową formą masażu, wszystkie jego techniki zapożyczane są do innych jego odmian. W obrębie technik występuje szereg różnorakich chwytów (każdy o nieco innym działaniu), które aby wywierać swoje działanie terapeutyczne winny być stosowane przynajmniej dwukrotnie podczas jednego zabiegu. Skuteczność chwytów zleży od przygotowania masażysty i jego predyspozycji zawodowych, więc nie będą one tematem opracowania, niemniej w do podstawowych technik zalicza się:

  • Głaskania, które przygotowują skórę pacjenta, bądź stosowane jako interwał z innymi technikami potęgują ich działanie.
  • Rozcierania. Powodują one rozdrobnienie i przemieszczenie złogów prozapalnych oraz produktów przemiany materii. Ma to swoje zastosowanie szczególnie tam, gdzie w skutek patologii organizm nie jest w stanie zrobić tego samodzielnie. Charakterystyczne dla tej techniki jest duże przekrwienie oraz wytworzenie podwyższonej temperatury (czasami nawet powyżej 40 stopni Celsjusza)
  • Ugniatania. Głównym ich działaniem jest „przepychanie” oraz „ssanie” w odniesieniu do naczyń krwionośnych i limfatycznych. Techniką tą świetnie opracowuje się poszczególne mięśnie, a zależnie od rodzaju można wywierać dwa antagonistyczne wpływy – pobudzenie lub rozluźnienie.
  • Oklepywania. Poza mięśniami doskonale wpływają na układ nerwowy zmniejszając jego pobudliwość, stąd ich nieoceniony wpływ w leczeniu nerwic wegetatywnych. Oklepywania zwiększają napięcie mięśniowe oraz usprawniają krążenie, co ma niebagatelny wpływ w zanikach mięśniowych czy obniżonym ich napięciu. Podczas ich stosowania miejscowo dochodzi do podwyższenia temperatury i przekrwienia tkanek.
  • Wibracje. Ta technika sprzyja przepływowi płynów ustrojowych oraz przyśpiesza przemianę materii. Świetnie nadaje się jako uzupełnienie leczenia otyłości czy obrzmień. Wibracje znajdują swoje zastosowanie w leczeniu przeczulic oraz chorób nerwów obwodowych. Zależnie od sposobu jej wykonania można uzyskać efekt rozluźniający na mięśnie i uspokajający na układ nerwowy lub wprost przeciwnie.
  • Roztrząsanie gwarantuje głębokie działanie. Ceniona jest przede wszystkim ze względu na obniżenie napięcia mięśni gładkich oraz ogólny efekt rozluźniający. Sprzyja transportowi kwasu mlekowego i innych produktów przemiany materii.
  • Wałkowanie. Technika ta zapożyczona z masażu sportowego znajduje wiele zastosowań leczniczych. Działa bardzo głęboko, zwiększa ukrwienie i tonus mięśniowy – można powiedzieć, że przygotowuje mięśnie do pracy. Niestety ze względu na specyficzne działanie można ją wykonywać jedynie u osób z odpowiednio dużą tkanką mięśniową.

Wiedzieć trzeba, że efekt leczniczy masażu w chorobach czy stanach przewlekłych rozpoczyna się przynajmniej po serii 10 masażów. Są też takie dolegliwości, w których zleca się ich nawet 30. Nie bez znaczenia jest również częstotliwość, a ta powinna nie być niższa niż 2 masaże w tygodniu.

Przeciwwskazań do masażu jest dość sporo. Główne z nich to:

  • gorączka
  • krwotoki
  • choroby zakaźne
  • ostre stany zapalne
  • choroby skóry z wypryskami
  • wczesne stany po załamaniach kości
  • świeże zakrzepy
  • miażdżyca
  • wady serca
  • tętniaki
  • nowotwory

Pamiętaj, że masaż leczniczy jest terapią.

POTRZEBUJESZ WIĘC SKIEROWANIA LEKARSKIEGO, aby móc go przyjmować. 

artykuł napisał Damian Faluszewski

Komentarze (1)

Skomentuj